Live Bands & Events @ Cowboy Up

Check out our info page for sleeping arrangements in the close neighborhood here

Vrijdag/friday 4 augustus/august 2017: Whiskeydick (USA) @ 21u30/9.30pm (Heavy Metal Hinky Tonk)

“At the lonesome crossroads where country and metal intersect, stand two swaggering badasses holding acoustic guitars. They’re not interested in your soul they have plenty of soul already.” ~ Kevin Kurtain Cult favorites WhiskeyDick blow minds with a double barrel blast of dreadnaught shredding and hillbilly bellowing that makes you want to knock back a shot, stand up tall, and holler “Oh-Hell-YeeHaw!” The Fort Worth duo carry on the Texas traditions of super-powered guitar slinging and clever songwriting that make lone star music a worldwide curiosity, except Reverend Johnson will remind you more of Dimebag Darrell than Billy Gibbons and Fritz remains more lyrically akin to David Allen Coe than Robert Earl Keen. WhiskeyDick’s live show is a true spectacle: two giant, tattooed, mean-looking dudes saunter on stage and sit down on 2 chairs, then pick up acoustic guitars and proceed to amaze everyone by generating more power than a full band by means of Fritz’s deep, rich vocals, Johnson’s unapproachable acoustic guitar heroics, and their triumphant songwriting. “We’re just a train robbin’, gun totin’, dope smokin’, guitar pickin’ muthafuckin’ good time band. Taking hillbilly music and spreading it across the land.” Their lyrics are their lives. With continuously touring in the States and Overseas, including being part of the “Crusty Punk Blues Band” Black Eyed Vermillion (8 Years), this duo plays over 200 shows year, bringing their country-fried, no-collar sensibilities to small towns and big cities all over the World and are building faithful followers everywhere. On their travels, they’ve shared stages with the likes of Ray Wylie Hubbard, HELLYEAH, Shooter Jennings, Scott H. Biram, Pentagram, Foghat, Joe Buck Yourself, Antiseen, Wayne “The Train” Hancock, Honky, Bob Wayne, Bob Log III, Nashville Pussy, Reverend Horton Heat, Jayke Orivs, Goddamn Gallows, Weed Eater, Peter Pan Speedrock, .357 String Band, Nick Oliveri, Wino, Spirt Caravan, The King DMC and The Supersuckers. The “Heavy Metal Honky Tonk” tandem, who formed in 2004, have produced 9 indie releases: Rebel Flags and Whiskey 2006, First Class White Trash 2009, Drunk as Hell 2010, The Wicked Roots 2012, 100% Drunk Live Album – WhiskeyDick it Happens 2014 (Double album on one cd), FROM THE DEVIL’S BOOTS 2014, Welcome To YeeHaw County (European Compilation 2015) and The Bastard Sons of Texas 2015- these releases yielded such live classics as “Drunk As Hell,” “Evil’s Got a Hold of Me,” “Shooting Guns,” “Barn Burner”, “River of Sin,” “Blacktooth Grin,” “Fallen Heroes,” “Honky Tonk Zone”, “GodDamn I Need Some Whiskey”, “YEEHAW” and the rarely performed, audience favorite “Wookie Pussy.”


Zondag/sunday 10 september 2017: The Barnstompers (NL) @ 15u30/3.30pm (Rockabilly/Western Swing)

*The Barnstompers is a versatile band who was formed in September 1991. The authentic music of The Barnstompers is based on the late forties and early fifties traditional American Country-Boogie, Western-Swing, Honky Tonk and Rockabilly. The excellent combination of musicianship and vocals makes The Barnstompers an exciting band. This ‘swingbilly’ band is definitely worthwhile seeing perform live. Their unique repertoire and musical talents is what makes them different from many other bands. The band enjoys popularity both at home in the Netherlands and abroad. Having performed at many major foreign festivals is witness to the fact that they are a much-requested band in many parts in the world. They have performed in Austria, Belgium, Croatia, Denmark, England, Finland, France, Germany, Ireland, Italy, Norway, Spain, Sweden, Switzerland, Wales, and did multiple tours in the Usa. They performed live on a national radio show called ‘country Time’ and songs of their second cd were played on national radio multiple times. In April and they played at the worlds biggest Rockabilly event in Las Vegas, Nevada. October they won 4 prestigious Dutch Country Awards. This year performances at major festivals are planned in many different countries.

*De Barnstompers is een veelzijdige band die werd opgericht in september 1991 de authentieke muziek van de Barnstompers is gebaseerd op de late jaren veertig en begin jaren vijftig de traditionele American Country-Boogie, Western-Swing, Honky Tonk en Rockabilly. De uitstekende combinatie van muzikaal vakmanschap en zang maakt The Barnstompers een spannende band. Deze ‘swingbilly’ band is zeker de moeite waard om te zien live optreden. Hun unieke repertoire en muzikale talenten is wat hen anders dan veel andere bands maakt. De band geniet populariteit, zowel thuis in Nederland en daarbuiten. Dat gebeurt bij veel belangrijke buitenlandse festivals getuigt van het feit dat ze een veelgevraagde band in vele delen van de wereld zijn. Ze hebben gespeeld in Oostenrijk, België, Kroatië, Denemarken, Engeland, Finland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Noorwegen, Spanje, Zweden, Zwitserland, Wales, en deden meerdere toeren in de Verenigde Staten. Ze traden live op op de nationale radio show genaamd ‘country Time’ en liederen van hun tweede cd werden gespeeld op de nationale radio meerdere keren. In april en speelden ze op het Werelds grootste Rockabilly evenement in Las Vegas, Nevada. Oktober wonnen ze 4 prestigieuze Nederlandse Country Awards. Dit jaar treden ze op op grote festivals die gepland zijn in veel verschillende landen.


Zondag/sunday 24 september 2017: Sarah Jane Scouten (CAN) @ 15u30/3.30pm (Country/Americana/Folk)

*At age 5, Sarah Jane Scouten was sitting on the dining room table, singing “Lace and Pretty Flowers,” by Canadian country-folk musician, Willie P. Bennett. Hank Williams and Stan Rogers were her greatest inspirations, both a staple at Sunday morning pancake breakfast and afterward, singing bluegrass and gospel music with her father and sister Anna Scouten on Bowen Island, BC. Her talent for performing came naturally, and as chance would have it, so emerged a knack for songwriting. Bringing us up to date, Sarah Jane Scouten is an internationally touring songwriter, loved by audiences across the Northern Hemisphere. With flavours of Lucinda Williams, Nanci Griffiths, Old Crow Medicine Show and a wealth of old-time and bluegrass music, the two-time Canadian Folk Music Award nominee’s songs are faithful to a long-standing folk music tradition, but often spill over into modern themes that are outspoken and edgy, from homelessness to midwifery to tongue-in-cheek heartache songs and unabashed Canadiana. Sarah Jane was discovered by Vancouver label Light Organ Records when she was cold-called into the studio to make an EP with producer Andy Bishop as part of a series of releases, coined The Railtown Sessions. Her EP was Volume One of the series, released digitally in July 2016 and will be available on vinyl in December 2016. She has since teamed up with the label and will be releasing a brand new full-length album, recorded in Toronto at Revolution Recording with veteran Canadian producer Andre Wahl (Hawksley Workman, Jill Barber), in February 2017. The album includes ten original songs, ranging in style from classic honky tonk to Western-swing to indie-folk rock, and two traditional Western Canadian songs, discovered in university archives and crackly recordings, and given new life through Scouten’s haunting arrangements.

*Op de leeftijd van 5, Sarah Jane Scouten zat op de eettafel en was aan het zingen van ‘Lace and Pretty Flowers, ” origineel door de Canadese country-folk muzikant, Willie P. Bennett. Hank Williams en Stan Rogers waren haar grootste inspiraties, op zondagochtend pannenkoek ontbijt en daarna zingen, bluegrass en gospel muziek met haar vader en zus Anna Scouten op Bowen Island, BC. Haar talent voor het uitvoeren kwam natuurlijk, en als ze de kans zou hebben, dus ontstond een talent voor songwriting. Brengt ons up-to-date, Sarah Jane Scouten is een internationaal touring songwriter, geliefd bij het publiek over het noordelijk halfrond. Met aroma’s van Lucinda Williams, Nanci Griffith, Old Crow Medicine Show zijn een schat van de old-time en bluegrass muziek, liederen van de twee-tijd Canadian Folk Music Award genomineerde zijn trouw aan een lange volksmuziek traditie, maar vaak overslaan naar moderne thema’s die uitgesproken en edgy zijn, van dakloosheid tot de verloskunde tot de tong in kaak hartzeer liedjes en ongegeneerde Canadiana. Sarah Jane werd ontdekt door Vancouver label Light Organ Records toen ze gevraagd was de studio in te trekken om een ​​EP met producer Andy Bishop als onderdeel van een reeks van releases te maken, bedacht door de Railtown Sessions. Haar EP was Volume One van de serie, digitaal uitgebracht in juli 2016 en zal beschikbaar zijn op vinyl in december 2016. Ze werkt sindsdien samen met het label en zal een gloednieuw full lenght uitbrengen, opgenomen in Toronto bij Revolution Recording met veteraan Canadese producent Andre Wahl (Hawksley Workman, Jill Barber), in februari 2017. Het album bevat tien originele liedjes, variërend in stijl van klassiek honky tonk tot Western Swing naar indie-folk rock, en twee traditionele westerse Canadees songs, ontdekt in universitaire archieven en krakende opnamen en een nieuw leven gegeven door middel van beklijvende regelingen Scouten’s.


Zondag/sunday 1 oktober/October 2017: Ann Vriend (CAN) @ 15u30/3.30pm (Americana/Soul/Indië)

*Edmonton-based Ann Vriend (pronounced “Vreend”) was born in Vancouver, BC.  When her parents discovered their 3-year-old could play nursery songs on a Fisher Price xylophone, they encouraged her musical development by enrolling her in violin lessons.  At age nine, when Vriend sought to accompany herself as a songwriter, she took piano lessons from an elderly woman down the street who charged $5 per visit.  In high school, in order to be able to do submit her home-made recordings for a school project, Vriend was coerced into performing 3 of her compositions at the school talent show.  Accolades from her fellow students translated into projects with older students in bands, scholarships at music college, 1st place in a songwriting contest which paid for her debut album, and praise from critics and loyal fans around the world. Ann Vriend’s new album, entitled “For The People In The Mean Time” tells tales of her rough, inner city neighbourhood against the backdrop of explosive indie soul beats and harmonies. Despite the subject matter, backed with heavy grooves For The People In The Mean Time is upbeat without forcing needless optimism” writes the Calgary Sun, adding “Vriend’s voice is unmistakable, catching and powerful” Or, as the Halifax Chronicle puts it, Vriend has “a vocal range from vulnerable delicacy to blasts of soulful power.”

*Edmonton-gebaseerde Ann Vriend (uitgesproken als “Vreend”) werd geboren in Vancouver, BC. Toen haar ouders ontdekten hun 3-jarige kleuter nummers op een Fisher Price xylofoon kon spelen, moedigde ze haar muzikale ontwikkeling door haar inschrijven in vioollessen. Op de leeftijd van negen, toen Vriend wilde zichzelf te begeleiden als songwriter, nam ze pianolessen van een oudere vrouw in de straat, die $ 5 in rekening gebracht per bezoek. Op de middelbare school, om te kunnen doen van haar zelfgemaakte opnames in te dienen voor een schoolproject, Vriend werd gedwongen tot het uitvoeren van 3 van haar composities op de school talentenjacht. Lofbetuigingen van haar medestudenten vertaald in projecten met oudere leerlingen in bands, beurzen op muziek universiteit, 1e plaats in een songwriting wedstrijd die betaald voor haar debuut album, en lof van critici en trouwe fans over de hele wereld. nieuwe album Ann Vriend’s, getiteld “Voor de mensen in de Mean Time” vertelt verhalen van haar ruwe, binnenstedelijke wijk tegen de achtergrond van de explosieve indie soul beats en harmonieën. Ondanks het onderwerp, ondersteund met zware grooves voor de mensen in de tussentijd is vrolijk zonder dat onnodig optimisme “, schrijft de zon van Calgary, het toevoegen van” Vriend’s stem is onmiskenbaar, het vangen en krachtig “Of, zoals de Halifax Chronicle zegt, Vriend heeft “een stembereik uit kwetsbare delicatesse tot ontploffing van soulful macht.”

Vrijdag/friday 6 oktober/october 2017: The Ben Somers String Band (UK) @ 21u30/9.30pm (Bluegrass)

*I’m a saxophonist/bass player/singer living in the centre of the London. I’m lucky enough to be in walking distance of many great venues, jam sessions, clubs , right in the heart of the capital’s artistic hub.  I’m involved in many different genres of music and try to be continuously active in keeping music live and constantly evolving.  I write and arrange my own and others’ music, I play in horn sections, improvise, play different styles on all instruments and sing lead and backing vocals. I grew up in a house where music was incredibly important. Some of my earliest memories are of sitting backstage or standing in the wings watching my dad onstage. We always had music playing in the house from Vivaldi to Art Pepper to Willie Nelson.  The majority of the music my dad, Steve Somers ( )  played professionally , (and still does) was country, bluegrass and western swing working for many US and UK country stars such as Glen Campbell, Billie Jo Spears, Freddie Weller, Lonnie Donegan  and more. I began playing the sax at 16 and left home at 19 to study jazz at Middlesex  university. At university I was filled with inspiration by my lecturers  Stuart Hall, Nikki Iles and Pete Churchill all of whom inspired me  and really opened my ears, that has lasted with me ever since. During my degree I happened upon a TV concert by Steve Earle and Del McCoury which brought the music of my childhood flooding back. I soon acquired a double bass and jumped head first back in to the musical world of bluegrass, country and folk.

*Ik ben een saxofonist / basist / zanger die in het centrum van Londen woont. Ik heb het geluk om op loopafstand van vele grote locaties, jam sessies, clubs, in het hart van de hoofdstad artistieke hub te zijn. Ik ben betrokken bij veel verschillende genres van muziek en probeer continu te blijven om muziek levend te houden en voortdurend te evolueren. Ik schrijf en regelt mijn eigen en anderen muziek, ik speel in hoorn secties, improviseer, speel verschillende stijlen op alle instrumenten en zing lood en achtergrond zang. Ik ben opgegroeid in een huis waar muziek ongelooflijk belangrijk was. Sommige van mijn vroegste herinneringen zijn van achterkant zitten of in de vleugels staan ​​om mijn vader op het podium te kijken. We hebben altijd muziek gespeeld in het huis van Vivaldi naar Art Pepper naar Willie Nelson. Het merendeel van de muziek die mijn vader, Steve Somers ( speelde professioneel, was (en nog steeds) landelijk, bluegrass en westelijk swing voor veel Amerikaanse en Britse landsterren zoals Glen Campbell, Billie Jo Spears , Freddie Weller, Lonnie Donegan en meer. Ik begon met de sax om 16 uur en ging naar huis om 19 uur om jazz te studeren aan de Middlesex-universiteit. Op de universiteit was ik inspirerend door mijn docenten Stuart Hall, Nikki Iles en Pete Churchill, die allemaal geïnspireerd hebben en mijn oren echt hebben geopend, die sindsdien met me gewerkt is. Tijdens mijn graad gebeurde ik op een tv-concert van Steve Earle en Del McCoury, die de muziek van mijn kindertijd overstroomde. Ik heb al snel een dubbele baarzen en sprongkop eerst terug in de muzikale wereld van bluegrass, land en folk.


Zondag/sunday 8 oktober/october 2017: The goddamn Gallows (USA) @ 15u30/3.30pm (Punk Rock/Metal/Bluegrass)

*The Goddamn Gallows formed in 2004 by founding members and Lansing/Detroit natives Mikey Classic on guitar and vocals, Fishgutzzz on upright bass, and Amanda Kill on drums -replaced by current drummer Uriah Baker (aka; “Baby Genius”) in 2006. The trio started out migrating around the West for a time, holing up in Hollywood squats and squalid apartments, before releasing several albums: The Gallows EP (2004), Life of Sin (2005), and Gutterbilly Blues (2007), and finally hitting the road nearly full-time to establish their presence in the psychobilly-country scene while honing their self-described “twanged-out punk rock gutterbilly”. In 2009 the addition of Avery, a fire-breathing, accordion and washboard player, as well as Jayke Orvis (formerly of the .357 String Band) on mandolin and banjo, prompted The Goddamn Gallows to explore many new directions with their songwriting and in their live performances. As evidenced on their most recent 2009 album, Ghost of The Rails, and as witnessed by their spectacular and tireless live shows, The Goddamn Gallows began to forge a path founded on their very own brand of contagious primeval abandon: an unpretentious and from-the-gut carnivalesque smorgasbord of parts old time revival, circus sideshow, and good old-fashioned rock and roll. The result falls dead center into a head on collision between something like a Western honky-tonk impromptu parking lot rodeo, and Suburbia (the 1983 Penelope Spheeris cult classic film, not the location). Though still officially Michigan-based, they have toured relentlessly since 2007, practically living out of their van and regularly performing as many as 200 dates a year. They’ve supported such acts as Nekromantix, Slim Cessna’s Auto Club, Mad Sin, The Legendary Shack Shakers, and even the King of Surf Guitar legend Dick Dale. They continue to rapidly grow a devoted following built on their visceral and volatile blend of multiple American music styles, and frenetic live energy -but still with just enough

*De Goddamn Gallows werden in 2004 opgericht door leden en Lansing / Detroit-inboorlingen Mikey Classic op gitaar en zang, Fishgutzzz op rechtop bas, en Amanda Kill op drums, die in 2006 door drummer Uriah Baker (aka, “Baby Genius”) werden vervangen. Trio begon al een tijdje te migreren in het Westen, in Hollywood-squats en squalid-appartementen, voordat ze diverse albums vrijgegeven: The Gallows EP (2004), Life of Sin (2005) en Gutterbilly Blues (2007) Weg bijna voltijds om hun aanwezigheid in de psychobilly-landscène te vestigen, terwijl ze hun zelf-beschreven “twanged-out punk rock gutterbilly” hingen. In 2009 voerde de toevoeging van Avery, een vuur-ademhaling, accordeon en washboard-speler, evenals Jayke Orvis (voorheen van de .357 String Band) op mandoline en banjo aanleiding tot The Goddamn Gallows om veel nieuwe richtingen te verkennen met hun songwriting en in Hun live optredens. Zoals blijkt uit hun meest recente album van 2009, Ghost of The Rails, en zoals getuigen door hun spectaculaire en onvermoeibare live shows, begonnen The Goddamn Gallows een pad te creëren die is gebaseerd op hun eigen merk van besmettelijke oeroude verlatenheid: een pretentieloos en van de -Gaar carnavalse smorgasbord van onderdelen oude tijd herlewing, circus sideshow, en goede ouderwetse rock and roll. Het resultaat valt dood centrum in een botsing tussen iets zoals een Western honky-ton impromptu parkeerplaats rodeo, en Suburbia (de 1983 klassieke Penelope Spheeris cultus film, niet de locatie). Alhoewel ze nog officieel in Michigan zijn gevestigd, hebben ze sinds 2007 meedogenloos bezocht. Ze leven praktisch uit hun bestelwagen en doen regelmatig zo veel als 200 data per jaar. Ze hebben gesteund zoals Nekromantix, Slim Cessna’s Auto Club, Mad Sin, The Legendary Shack Shakers, en zelfs de King of Surf Guitar legend Dick Dale. Ze blijven snel een toegewijd gevolg groeien gebaseerd op hun viscerale en vluchtige mix van meerdere Amerikaanse muziekstijlen en frenetische levende energie-maar nog steeds met net genoeg


Vrijdag/friday 13 oktober/october 2017: Joseph Huber (USA) @ 21u30/9.30pm (Singer-Songwriter/Roots Music)

* Singer/Songwriter/Multi-Instrumentalist Joseph Huber was a founding member of the .357 String Band–a group that, despite its abrupt break-up, still continues to gain popularity and is known as one of the most influential groups in the recent insurgent underground country and bluegrass movement. Having moved from .357, Huber has honed his songwriting abilities immensely and now continues moving onward and upward captivating folks with his sincere and well-crafted songs under his own name and with his backing band. Whether it’s irresistible, fiddle-driven, dancing tunes or honest, heart-wrenching “songwriter” songs, Huber spans the spectrum of ‘Roots’ music while preferring not to stay within the boundaries of any strict genre classification. His lyricism and introspective writing style has received high acclaim from many Americana enthusiasts looking for a more substantive substitute to much of today’s modern country. Maintaining a solid touring schedule, playing all throughout both the U.S. and all around Europe, Huber continues to gain positive press, including being listed on L.A. Weekly’s ’10 More Country Artists To Listen To (2014).’ Blue Ridge Outdoor writes, “Songwriters like Townes Van Zandt, Chris Smither, and John Prine can marvel listeners in the simplest of acoustic settings,…From time to time, I stumble upon a new singer/songwriter whose work warrants comparison to the luminaries on this list. …Huber’s songwriting has me comparing him to my favorites above.” Huber’s 4th solo release, ‘The Suffering Stage’ is a shift both in writing style and in it’s filled-out production style, which looks beyond his usual minimalist folk recordings. It features many of Milwaukee’s best players, such as Ryan Knudson on pedal steel; Dustin Dobernig on keys; Andrew Koenig on electric guitar; as well as his long-time touring band members–Jason Loveall on fiddle; and Eston Bennett on bass. It follows his early self-released material–‘Bury Me Where I Fall’ (2010) and ‘Tongues Of Fire’ (2012)–and  his 3rd album, ‘The Hanging Road,’ which was released under Nashville’s ‘Muddy Roots Recordings’ label in Spring 2014.

*Zanger / Songwriter / Multi-instrumentalist Joseph Huber was een stichter van de .357 String Band – een groep die ondanks zijn abrupte break-up nog steeds populair is en bekend staat als een van de meest invloedrijke groepen in het recente ondergrondse Undergroudn Country en Bluegrass beweging. Nadat hij weggeweest is van .357, heeft Huber zijn lied schrijfvaardigheden in grote mate veranderd, en hij gaat door met zijn oprechte en goed bewerkte liedjes naar voren en naar boven en met zijn backing-band. Van zijn onweerstaanbare, fiddeldreven, dansende liedjes of eerlijke hartverscheurende songwriter liedjes breidt Huber het spectrum van ‘Roots’ uit, terwijl hij liever niet binnen de grenzen van een strikte genre classificatie zit. Zijn lyricisme en introspectieve schrijfstijl hebben lof ontvangen van veel Americana liefhebbers op zoek naar een meer substantiële vervanging voor veel moderne moderne landen. Onderhouden van een solide tour schema, in de Verenigde Staten. En in heel Europa maakt Huber positieve druk, waaronder L.A. Weekly’s ’10 Meer Country Artists To Listen To (2014). “Blue Ridge Outdoor schrijft,” Lyrici zoals Townes Van Zandt, Chris Smither en John Prine kunnen luisteraars verwonderen in de eenvoudigste akoestische instellingen. Van tijd tot tijd struikel ik op een nieuwe zanger / liedjesschrijver wiens werk een vergelijking met de lichten rechtvaardigt Deze lijst. … Huber’s songwriting heeft hem vergeleken met mijn favorieten hierboven. ” Huber’s 4e Solo Release, ‘The Suffering Stage’, is een dia in zowel stijl als in zijn uitgebreide productiestijl, die verder gaat dan zijn gebruikelijke minimalistische folkrecords. Het heeft veel van Milwaukee’s beste spelers, zoals Ryan Knudson op pedaaltaal; Dustin Dobernig op sleutels; Andrew Koenig op elektrische gitaar; Net als zijn lange tijd touring bandleden – Jason Loveall on Fiddle; Een Eston Bennett op bas. Het volgt zijn vroege zelfmateriaal – ‘Begraaf me waar ik val’ (2010) en ‘Tongues of Fire’ (2012) – en zijn 3e album ‘The Hanging Road’, uitgebracht onder Nashville’s Muddy Roots Recordings Label in het voorjaar van 2014


Zaterdag/saturday 21 oktober 2017: Ol’ Savannah (CAN) @ 21u30/9.30pm (Folk/Roots/Blues)

*Band members: Bartleby J Budde (banjo/bazouki/vox); Mike Gavrailoff (bass); Speedy Johnson (guitar/harmonica/vox); Ram Krishnan (drums/mandolin/vox); Kevin Labchuk  (accordion/harmonium/vox) Bartleby J. Budde and Speedy Johnson founded Ol’ Savannah in the winter of 2008. The duo began performing Piedmontese acoustic tunes on smaller stages, while honing in on a style of blues influenced first by Mississippi John Hurt and Fred McDowell. Now consisting of 5 members with 3 albums and 2 EPs, Ol’ Savannah have exchanged the quieter sounds of Piedmont for the violent tides of the Delta and the haunting airs of the Appalachian mountains.

*leden band: Bartleby J Budde (banjo / bazouki / vox); Mike Gavrailoff (bass); Speedy Johnson (gitaar / mondharmonica / vox); Ram Krishnan (vaten / mandoline / vox); Kevin Labchuk (accordeon / harmonium / vox) Bartleby J. Budde en Speedy Johnson richtte Ol’ Savannah in de winter van 2008. Het duo begon op te treden Piedmontese akoestische nummers op kleinere podia, terwijl het focussen op een stijl van blues eerste beïnvloed door Mississippi John Hurt en Fred McDowell. Nu bestaande uit 5 leden met 3 albums en 2 EPs, hebben Ol’Savannah stille geluiden van Piedmont ingeruild voor de gewelddadige getijden van de Delta en de spookachtige airs van de Appalachen


Zondag/sunday 29 oktober/october 2017: Girls Guns & Glory (USA) @ 151u30/3.30pm (Alt Country/Americana/Folk)

*Love and Protest: two concepts that seldom go hand in hand. Until you think about it a while. That’s what singer, guitarist and songwriter Ward Hayden did as he began mapping out plans for Girls Guns & Glory’s next album, which happens to be called Love and Protest. “That title sums up this album and it sums me up very well too,” he says. “We’ve done 10 years of touring, living, learning and growing, maturing and developing a broader world view, a view outside of the small town where I grew up.”  That decade began with Hayden and several like-minded musicians getting together. Their love for early rock ’n’ roll, true country, raw blues and pretty much any kind of authentic American music branded them quickly as anomalous — and electrifying. Since that time they’ve barnstormed far beyond their Boston hometown, playing honky-tonks, beer joints and more recently concert venues throughout the U.S. They’ve amassed a loyal legion of fans along the way. The media have noticed too, including Rolling Stone, which heralds them as a “modern-day Buddy Holly plus Dwight Yoakam divided by the Mavericks.” Now, in this milestone year, with Girls Guns & Glory recording for the first time on its own label, the group has channeled all it’s experienced into its most personal and, paradoxically, hardest-rocking release to date.

*Liefde en Protest: twee begrippen die zelden hand in hand gaan. Totdat je er over nadenkt een tijdje. Dat is wat zanger, gitarist en songwriter Ward Hayden deed toen hij begon in kaart brengen van de plannen voor Girls Guns & Glory’s volgende album, dat gebeurt Liefde en Protest genoemd te worden. “Die titel vat dit album en het vat me ook erg goed,” zegt hij. “We hebben 10 jaar toeren gedaan, wonen, leren en groeien, rijpen en het ontwikkelen van een bredere kijk op de wereld, een uitzicht naar buiten van het stadje waar ik ben opgegroeid.” Dat decennium begon met Hayden en een aantal gelijkgestemde muzikanten samen te komen. Hun liefde voor de vroege rock ‘n’ roll, waar Country, rauwe blues en vrijwel elke vorm van authentieke Amerikaanse muziek gebrandmerkt ze snel als een abnormaal – en opwindende. Sinds die tijd is ze ver boven hun thuisstad Boston heb barnstormed, spelen tingeltangels, bier gewrichten en meer recentelijk concertzalen in heel de Verenigde Staten Ze hebben een trouwe legioen van fans langs de weg verzameld. Ook de media hebben gemerkt, met inbegrip van Rolling Stone, die ze aankondigt als een “hedendaagse Buddy Holly plus Dwight Yoakam, gedeeld door de Mavericks.” Nu, in deze mijlpaal jaar, met Girls Guns & Glory opname voor het eerst op zijn eigen label, heeft de groep al is ervaren in zijn meest persoonlijke en, paradoxaal genoeg, hardst rockende versie tot op heden gekanaliseerd.

Woensdag/Wednesday 1 november 2017: The Redemption’s Colts (BE) @ 15u30/3.30pm (Roots Music/Bluegrass)

*The Redemption’s Colts is a three men string band from the deep south of Belgium! United by their love of American roots music, but with many different musical influences, they have mixed it all, wrote songs, have covered some others and the band was born! From dark ballads to bluegrass in passing by the fury of rock n’ roll.

*The Redemption Colts is een drie mannen snaar band uit het diepe zuiden van België! Verenigd door hun liefde voor Amerikaanse roots muziek, maar met veel verschillende muzikale invloeden, hebben ze het allemaal door elkaar gehaald, schreven liedjes, hebben sommige gecoverd en de band was geboren! Van donkere ballads tot bluegrass in het laten beïnvloeden door de woede van rock n ‘roll.


Zondag/sunday 5 november 2017: Bamboozle (UK) @ 15u30/3.30pm (50’1/Western Swing/Rockabilly)

*Bamboozle was formed in 2016, by Jim Knowler and Serena Sykes, and soon expanded to include Shaun o’Keeffe, long time friend of Jim, closely followed by Dave Kirk. After a short stint as ‘The Dixie Pigs’, and a plethora of suggestions, the band settled on the name, Bamboozle and set out to make beautiful… or maybe ROCKIN… music together! The guys, (and gal), love the 1950’s and wanted to include a variety of music from the era, including Western Swing, Rockabilly and more, and are working towards being a mostly originals band, with some classic covers thrown in the mix. With the songwriting talents of Jim Knowler, (formerly of The Keytones), in their midst, they have already written and performed their debut track, ‘Ice Cold Beer’, and have more in the making, with hopes of releasing an EP before the end of the year.

*Bamboozle werd opgericht in 2016, door Jim Knowler en Serena Sykes, en al snel uitgebreid naar Shaun O’Keeffe, lange tijd vriend van Jim, op de voet gevolgd door Dave Kirk bevatten. Na een korte periode als ‘The Dixie Pigs’, en een overvloed van suggesties, de band afgerekend op de naam, Bamboozle uiteengezet en mooi om te maken … of misschien ROCKIN … samen muziek! De jongens (en gal), hou van de jaren 1950 en wilde een verscheidenheid aan muziek uit de tijd, met inbegrip van Western Swing, Rockabilly en nog veel meer omvatten, en werken op weg naar een meestal originelen band, met enkele klassieke covers gegooid in de mix. Met de songwriting talenten van Jim Knowler, (voorheen van The Toetstonen), in hun midden, die ze al hebben geschreven en uitgevoerd hun debuut nummer, ‘Ice Cold Beer’, en hebben meer in de maak, met de hoop van het vrijgeven van een EP voor de einde van het jaar.


Zaterdag/saturday 11 november 2017: Stringcaster (NL) @ 21u30/9.30pm (Bluegrass/Rockabilly/Hillbilly)

*Five men with stringed instruments and a harmonica. Seasoned musicians with their roots in blues, rockabilly, Irish folk and country. Years of experience on national and international stages alongside renown artists such as James Burton, Rocky Burnette, Paul Burlison, Albert Lee, DJ. Fontana and Jim Weider. The music is a mix of bluegrass, rockabilly, country, folk and hillbilly. With driving harmonica, high-speed fiddle, hot-pickin’ resonator guitar, twanging 5 string banjo, high-octane mandolins, pulsating rhythm guitar and thumping double bass producing their own unique sound. Original songs and covers and traditional music from the ’40s & ’50s.

*Vijf mannen met snaarinstrumenten en een mondharmonica. Doorgewinterde muzikanten met hun wortels in de blues, rockabilly, Ierse folk en country. Jarenlange ervaring op de nationale en internationale podia naast gerenommeerde artiesten als James Burton, Rocky Burnette, Paul Burlison, Albert Lee, DJ. Fontana en Jim Weider. De muziek is een mix van bluegrass, rockabilly, country, folk en hillbilly. Met rijden harmonica, high-speed fiddle, hot-pickin’ resonator gitaar, getokkel 5-snarige banjo, high-octane mandolines, pulserende ritme gitaar en dreunende bas produceren van hun eigen unieke sound. Originele songs en covers en traditionele muziek uit de jaren ’40 en ’50.


Vrijdag/friday 9 februari/february 2018: Murder Murder (CAN) @ 21u30/9.30pm (Bloodgrass/Murder Balads)

They are back 🙂

*Northern Ontario’s Murder Murder are a full string band with suitcase percussion who create a unique blend of bluegrass and outlaw country. Their virtuosic musicianship and evocative songwriting are backed by a wealth of original and traditional murder ballads. Murder Murder has been touring and making records for three and a half years. They specialize in the folk tradition of murder ballads (hence the name) and have composed several dozen additions to the genre. Canadian culture and a fascination with their Northern surroundings are pervasive influences on their art, and they set all of their narratives in Canada, primarily in Northern Ontario. Functioning exclusively within the boundaries of the murder ballad tradition, the band makes a concerted effort to subvert the genre’s cliched narrative tropes and approach songwriting from the perspective of the modern social landscape. Rather than only imagining tales of slighted, male lovers exacting violent revenge on their female counterparts, the band explores more complex, modern scenarios that allow for more relevant, contemporary cathartic experiences. Currently, the band has two full-length albums and a third slated for an April/May 2017 release. The band logs a lot of kilometres – in the past year they have driven to showcase in Kansas City MO, toured Ontario, Quebec and the Canadian Maritimes twice, driven 5000km on the wrong side of the road across Ireland and the UK, and played a variety of music festivals including Fire in the Mountain (Wales, UK), Mariposa Folk Festival, The Fred Eaglesmith Picnic, Northern Lights Festival Boreal (opening for Bahamas). The band is also booked for a month long tour of mainland Europe in January 2017 (across 9 different countries) culminating in a trip to London for the Americana Music Assocation UK Conference & Awards, where Murder Murder is 1 of only 18 international acts selected to showcase.

*Noord-Ontario’s Murder Murder is een volledige band met koffer percussie die een unieke mix van bluegrass en outlaw country creëren. Hun virtuosistische muzikaliteit en evocatieve songwriting worden ondersteund door een schat aan originele en traditionele moordbalades. Moordmoord is voor drie en een half jaar touring en het maken van records. Ze zijn gespecialiseerd in de volksdeskiedenis van moordbalades (vandaar de naam) en hebben meerdere dozen toevoegingen op het genre samengesteld. Canadese cultuur en een fascinatie met hun noordelijke omgeving zijn doordrongen invloeden op hun kunst, en zij zetten al hun verhalen in Canada, vooral in Noord-Ontario. De band werkt uitsluitend binnen de grenzen van de moordbaladraditie. De band streeft ernaar om de gekliefde narratieve tropen van het genre te onderdrukken en liedjes te benaderen vanuit het perspectief van het moderne sociale landschap. In plaats van alleen te verbeelden verhalen van lichte mannenvrienden die hun gewelddadige wederpartijen gewelddadig wreken, verken ze de complexere, moderne scenario’s die meer relevante, hedendaagse katharische ervaringen mogelijk maken. Momenteel heeft de band twee full-length albums en een derde voor een april / mei 2017 release. De band logt veel kilometers – in het afgelopen jaar hebben ze twee keer in Kansas City MO getest, in Ontario, Quebec en de Canadese Maritimes getraind, 5000 km aan de verkeerde kant van de weg over Ierland en Groot-Brittannië gedreven. Verschillende muziekfestivals waaronder Fire in the Mountain (Wales, Verenigd Koninkrijk), Mariposa Folk Festival, The Fred Eaglesmith Picnic, Northern Lights Festival Boreal (opening voor Bahamas). De band is ook geboekt voor een maand lange tour van het vasteland van Europa in januari 2017 (over 9 verschillende landen), die uitmonden in een reis naar Londen voor de Americana Music Assocation UK Conference & Awards, waar Moordmoord 1 van slechts 18 internationale handelingen is geselecteerd om showcase.









In 1992/93 he was musical director and performer on two successfull NRK TV-series (Norway’s leading TV network) called “Roots 92” and “Roots 93”. Among the guests were Garth Hudson, Townes Van Zandt, Emmylou Harris, Rick Danko, Paul Brady, Richard Thompson, Tony Joe White plus many more.

Rune Hauge released his first album (The One You Need) in 1995. It earned him critical acclaim from all over Norway, and in 1999, “Taxi” was released as a strong follow-up album. Both releases shows that Rune Hauge spans the range of acoustic music from straight-ahead bluegrass to jazz-influenced new acoustic music to songwriter-oriented folk.